تبلیغات
وبلاگ علمی - مطالب چشم
منوی اصلی
وبلاگ علمی
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 12:02 ب.ظ نظرات ()
    متاسفانه در بعضی موارد به علت:ضربه, عفونت, ناهنجاریهای مادرزادی, و یا بیماری های اكتسابی ؛ فرد یك چشم خود را از دست میدهد. در این موارد هدف چشم پزشك احیای ظاهر فرد با استفاده از پروتز متحرك است. در سال های اخیر كاشت پروتزهای متخلخل كروی باعث نتایج بهتر و عوارض كمتر در جراحی كاشت پروتز در كاسه چشم شده است

    دو ماده رایج پروتز ها پروتزهای متخلخل كروی شامل هیدروكسی آپاتیت و پلی اتیلن می باشد. معمولا این مواد در داخل نسوج خود بیمار یا بافت دهنده قرارگرفته و پس از تخلیه چشم,داخل كاسه چشم كاشته می شوند.سپس عضلات خارج كره چشمی روی آن دوخته می شوند تا باعث حركت طبیعی پروتز شود. بعد از فروكش كردن التهاب پروتز چشم مصنوعی روی آن سوار می شود

    هیدروكسی اپاتیت چیست؟

    هیدروكسی آپاتیت تركیبی با فرمول Ca5(PO4)3(OH) با وزن مولكولی 31/502 دارای 89/38% كلسیم و 5/18% فسفر می باشد .بافت ساختمانی هیدروكسی آپاتیت شباهت زیادی به بافت ساختمانی هیدروكسی آپاتیت استخوان Ca10(PO4)5(OH) دارد .

    بررسی های قبل از عمل

    بیماری كه برای پروتز چشمی ارجاع مشود, باید تحت معاینه كامل چشم پرشكی قرار گیرد.چشم سالم با بیومیكروسكوپ معاینه می شود. جدت بینائی اندازه گیری می شود.حركات چشم و قسمت خلفی چشم ارزیابی و بررسی می شود. بررسی حركات چشم مبتلا اهمیت دارد زیرا مشخص كننده میزان حركات پروتز در آینده است. علاوه بر این برسی ملتجمه ( پرده شفاف پوشاننده سطح چشم) مهم است. بیماری كه دارای میزان زیادی اسكار (نسج جوشگاهی) در ملتحمه باشد ممكن است نیاز به پیوند بافت مخاطی داسته باشد تا بتواند پروتز كاشته شده را به خوبی بپوشاند

    عمل جراحی

    مثل سایر موارد جراحی بیمار باید یكی دو ساعت قبل از عمل در بیمارستان حاضر شود. بعید نیست كه لازم باشد تا بیمار شب بعد از عمل نیز در بیمارستان بماند.متحصص بیهوشی, قبل از عمل راجع به بیهوشی با بیمار صحبت میكند و به سوالات شما پاسخ می دهد. عمل 1تا 2 ساعت طول می كشد و چشم شما با پانسمان حجیم پانسمان می شود. چند روز بعد پانسمان برداشته مشود

    مراقبت های بعد ار عمل

    چند روز اول بعد از عمل بیمارباید استراحت كند.چون طی چند روز اول پس از عمل پانسمان برداشته نمیشود, مراقبت اززخم نیاز نیست.دور از انتظار نیست كه بیمار پس از عمل درد شدیدی داشته باشد. به این دلیل ما پس از عمل ضد درد و ضد تهوع خوراكی تجویز می كنیم.علاوه بر این به مدت یك هفته آنتی بیوتیك خوراكی نیر میدهیم. پس از باز كردن پانسمان از بیمار می خواهیم كه به مدت 3 تا 4 هقته روزی 2-3 بار پماد آنتی بیوتیك داخل چشم عمل شده بگذارد. برای جلوگیری از چسبیدن پلك ها به بافت های زیرین ,داخل پلك ها كانفورمر (پوسته پلاستیكی) می گذاریم. پس از فروكش كردن التهاب یعنی حدود 6 تا 8 هفته بعد بیمار نزد اكولاریست (سازنده چشم ظاهری) فرستاده می شود تا پروتز نهائی (چشم شیشه ای) فیت شود

    عوارض


    عمل تخلیه چشم خیلی بی خطر است و بندرت بیمار دچار عوارض وخیم می شود.عوارض شایع تر شامل: خونریزی, عفونت, اسكار, تورم طولانی, درد,باز شدن زخم و نیاز به عمل جراحی بیشتر است.

    برای دریافت قطعات ویدیویی قبل و بعد از جراحی اینجا کلیک کنید :

    بعد از عمل کارگذاری پروتز

    بعد از پروتز نهایی  


    آخرین ویرایش: یکشنبه 18 تیر 1391 12:05 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:58 ق.ظ نظرات ()
    استرابیسم یا لوچی چشم عبارتست از هم جهت نبودن محورهای بینائی دو چشم . یعنی این که مسیر نگاه فرد در دو چشم در یک جهت نیست ووقتی که یک چشم در جهت خاصی نگاه می کند، چشم دیگر به سمت دیگری نگاه می کند. این بیماری یکی از مشکلات شایع چشم پزشکی است ودر 4% موارد در گروه سنی اطفال و بزرگسالان دیده می شود. چشم ها (یکی یا هر دو) ممکن است به داخل، خارج، بالا یا پایین انحراف داشته باشند. دربعضی افراد ممکن است بیش از یک نوع انحراف وجود داشته باشد.

    علل استرابیسم چیست؟

    علت دقیق همه موارد استرابیسم مشخص نیست. بهر حال استرابیسم ناشی از عدم توانایی حرکات هماهنگ دو چشم است. استرابیسم در نیمی از کودکان از بدو تولد وجود دارد. در کودکان دچار اختلالات مغزی نظیر فلج مغزی و هیدروسفالوس (تجمع مایع مغزی نخاعی داخل جمجمه) بیشتر دیده می شود. در کودکان استرابیسم ممکن است به علت آب مروارید، بیماری های شبکیه نظیر رتینوپاتی نوزادان نارس و رتینوبلاستوم(تومور شبکیه)، بیماریهای ضعیف کننده عمومی و ضربه هنگام تولد یا در دوران کودکی ایجاد شود. علاوه بر این در بسیاری از موارد استرابیسم به صورت ارثی و فامیلی دیده می شود. علل استرابیسم در بزرگسالان عبارتست از:

    دیابت
    بیماری تیروئید ( بیماری گریوز)
    بیماری میاستنی گریویس
    تومور مغزی
    ضربه به سر
    حوادث عروقی مغز در زمینه دیابت یا فشار خون
    سکته مغزی
    گاهی اوقات بدنبال جراحی چشم (مثلا عمل آب مروارید) یا عمل اطراف چشم



    علائم استرابیسم چیست؟

    حرکات چشمی ناهماهنگ حتی لوچ شدن به طور طبیعی ممکن است گهگاهی در نوزادان دیده شود. بهرحال پس از سه چهار ماهگی، کودک باید قادر به تمرکز بر روی اشیاء باشد و چشم ها انحراف نداشته باشند. اگر می بینید که چشم کودکتان به داخل یا خارج منحرف می شود، یا قادر به تمرکز روی اشیاء نیست ویا به نظر میرسد که چشمانش انحراف دارد؛ به چشم پزشک مراجعه کنید. در 30 تا 50 درصد موارد، کودک بدنبال استرابیسم دچار آمبلیوپی (تنبلی چشم) می شود. در کودکان استرابیسم بیشتر در سن زیر 6 سال شروع می شود.

    علائم استرابیسم در بزرگسالان عبارتست از:

    خستگی چشم
    دوبینی (دیپلوپی)
    روی هم افتادن یا محو بودن تصویر
    احساس کشش اطراف چشم ها
    احساس ناراحتی و مشکل هنگام مطالعه
    عدم درک عمق

    بسیاری از بزرگسالان مبتلا به استرابیسم، برای اصلاح تمرکز مناسب سر یا صورت خود را کج می گیرند. همچنین این افراد قادر به نگاه مستقیم به صورت سایرین نیستند که باعث بروز مشکلات اجتماعی برایشان می شود. این مسئله بر روی موقعیت های شغلی و اجتماعی ایشان تأثیر منفی می گذارد.

    استرابیسم چگونه تشخیص داده می شود؟

    تشخیص سریع و درمان به موقع می تواند از کاهش بینائی دائمی جلو گیری کند. استرابیسم طی معاینه چشم پزشکی تشخیص داده می شود. معاینه چشم پزشکی در همه کودکان در سنین حدود سه سالگی توصیه می شود. بهر حال اگر فرزندتان علائمی از استرابیسم یا اختلال چشمی دیگری در هر سنی داشت، باید تحت معاینه کامل چشم پزشکی قرار گیرد.

    راههای درمان استرابیسم چیست؟

    راه های درمان متنوع بوده و در هر مورد راه درمانی مناسب توسط چشم پزشک پیشنهاد خواهد شد. راه های درمان عبارتند از:
    قطره های چشمی
    بستن چشم قویتر برای اصلاح آمبلیوپی (تنبلی چشم)
    ورزش عضلات چشم
    تجویز عینک با قدرت انکساری مناسب
    تجویز عینک حاوی منشور
    تزریق سم بوتولینیوم 

    عمل جراحی عضلات خارج کره چشمی


    آخرین ویرایش: یکشنبه 18 تیر 1391 12:01 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:55 ق.ظ نظرات ()

    چشم های شما،اولین عضوی از صورتتان هستند که توجه افراد را جلب می کنند و در جذابیت صورت شما نقش بسزائی دارند.پلک ها علاوه بر حفاظت از چشم ها در زیبائی آن مؤثر می باشند.متاسفانه با گذشت زمان، ممکن است بعلت شل شدن پوست پلک ها، ضعف عضلات و بیرون زدن محفظه های چربی پلک ها؛ پلک بالا و یا پائین شل و پف آلود شوند.مهمترین علت آن افزایش سن است؛ اما ممکن است ارثی نیز باشد.ممکن است ابروهای شما نیز پائین بیفتند.

    از نظر زیبائی شناسی؛ چنین وضعی ممکن است از جذابیت چشمان شما بکاهد و باعث شود که خسته و پیر بنظر برسید.اگر این حالت شدید باشد، می تواند منجر به اختلالات عملکردی نظیر؛ کاهش میدان بینائی یا اشکال در زدن عینک شود.

    جراحی زیبائی پلک در جهت بهبود ظاهر چشم ها، بلفاروپلاستی نامیده می شود. جراحی بلفاروپلاستی معمولا یک عمل سرپائی است و تحت بی حسی موضعی انجام می شود. انجام این عمل روی پلک بالا، باعث بالا کشیده شدن پلک ها و کاهش چین های پیشانی می شود.پف پلک پائین و پوست اضافی و شل نیز برداشته می شود. این کار را می توان با لیزر نیز انجام داد که نتیجه آن با روش های معمول تفاوت چندانی ندارد.


    تکنیک عمل بلفاروپلاستی


    برشها در پلک بالا، در شیار بالای هر چشم داده می شوند. عضله، چربی و پوست اضافه برداشته می شود و با بخیه های ظریف، برشها بسته می شوند. اثر به جا مانده از برش، معمولا به صورت یک خط نازک، در شیار پلک محو می شود. به منظور خارج کردن بافت چربی اضافه موجود در زیر چشمها، برشها را می توان در داخل قسمت صورتی رنگ پلک پایین که وقتی پلک را به سمت پایین می کشیم، مشخص می شود، قرار داد.


    ممکن است بعد از عمل، تورم یا کبودی مختصر در پلکها به وجود آید که معمولا به سرعت فروکش می کند . جراح استفاده از کمپرس سرد و بالا نگه داشتن سر را هنگام دراز کشیدن به شما توصیه می کند که به کاهش تورم و تسریع بهبودی کمک می کنند.


    پلکها بسیار سریع بهبود می یابند و جای برشها معمولا محو می گردد. زنان می توانند هرگونه اثر باقیمانده از برشها را با آرایش چشم محو کنند. در اغلب مردان، اثر برشها در خطوط خنده طبیعی محو می شود. اغلب مردم در طی یک هفته بعد از جراحی به زندگی معمول طبیعی خود بر می گردند.


    اقدامات قبل از عمل جراحی پلک


    1. از خوردن آسپرین یا مواد حاوی آسپرین یا ایبوپروفن تا یک هفته قبل از عمل و 2 هفته بعد از عمل خودداری فرمائید. اگر دارویی مصرف می کنید که روی گردش خون و خونریزی تأثیر می گذارد سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.
    2. از کشیدن مواد مخدر و مصرف الکل دو هفته قبل از عمل و 2 هفته بعد از عمل خودداری کنید. اگر مصرف این دو را متوقف نکنید، بهبودی زخم ها به تعویق می افتد و قرمزی پوست و سایر اختلالات باقی می مانند.
    3. روز عمل استحمام کرده و از مواد آرایشی (بخصوص در اطراف پلکها) استفاده نکنید.
    4.بهتر است از یک هفته قبل از عمل تا دو هفته بعد از عمل,ویتامین C (اسید اسکوربیک) مصرف نمائید.



    مراقبتهای بعد از عمل جراحی پلک


    1- هیچ پانسمانی روی چشم ها قرار نمی گیرد، فقط ممکن است قطعه ای چسب، روی پلک یا گوشه چشمها قرار داده شده باشد که نباید به آن دست بزنید.
    2- پلکها و نواحی اطراف آنها متورم و کبود هستند. تورم غیر قرینه بین دو طرف، غیر طبیعی نیست. ممکن است در 48 ساعت اول بعد از جراحی تورم افزایش یابد ولی کم کم از بین خواهد رفت. ممکن است در هنگام صبح، تورم پلکها بیشتر باشد که این نکته هم ایرادی ندارد.
    3- با گذاشتن دو بالش زیر سر؛ سر خود را بالا نگهدارید.
    4-پس از عملتان به شما نسخه ای داده می شود که در آن آنتی بیوتیک های خوراکی، پماد آنتی بیوتیکی چشم و کورتون و داروهای مسکن درد وجود دارد. لطفا داروهای این نسخه را قبل از رفتن به اتاق عمل فراهم کنید تا بعد از خاتمه عمل و بازگشت به خانه آنها را آماده داشته باشید.
    5-در طی 48 ساعت اول بعد از عمل داخل کیسه فریزر یخ گذاشته و پس از گذاشتن گاز یا پارچه ای تمیز روی پلکها و سپس گذاشتن کیسه یخ روی آن کمپرس سرد کنید. تا زمانی که احساس ناراحتی نکنید؛کمپرس را ادامه دهید و دوباره پس از فاصله زمانی این کار را تکرار کنید. این کار باعث کاهش کبودی پلکها می شود.
    6-پس از گذشت 48 ساعت این کار را با کمپرس گرم ادامه دهید.
    7- طبق نطر پزشک معالج یک یا دو روز بعد جهت معاینه به مطب مراجعه کنید و پس از آن می توانید استحمام کنید.
    8-در صورت گسترش قرمزی محل برش، افزایش تورم، درد یا گرما در محل برشها یا خارج شدن ترشح از آنها و یا تب، پزشک خود را مطلع نمائید .
    7- بخیه ها معمولا" یک هفته بعد از جراحی برداشته می شوند. بعد از برداشتن بخیه ها، تورم و تغییر رنگ اطراف چشم ها کم کم فروکش می کند.
    8- اشک ریزش، حساسیت به نور شدید، تاری دید یا دوبینی ممکن است در دوران کوتاهی در چند هفته اول پس از جراحی وجود داشته باشد.


    آخرین ویرایش: یکشنبه 18 تیر 1391 11:57 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:50 ق.ظ نظرات ()

    در حال حاضرِ،سالانه حدود ۴۰۰۰۰مورد پیوند قرنیه در آمریکا انجام می شود.اولین پیوند قرنیه در ایران، در سال ۱۳۱۳ هجری شمسی توسط شادروان پروفسور محمد قلی شمس در بیمارستان فارابی تهران انجام شد. به تدریج هر سال بر آمار این عمل افزوده شد و هم اکنون سالانه، حدود ۳۰۰۰ مورد پیوند در ایران انجام می گیرد. علاوه بر پیشرفت کمی در پیوند قرنیه؛ پیشرفت کیفی قابل توجهی نیز در این عمل مشاهده میشود ؛به طوری که انواع تکنیک های پیوند لایه ای ابداع شده که نه تنها باعث نتایج بهترشده ،بلکه احتمال رد پیوند نیز کمتر شده است.

    نابینایی ناشی از بیماری قرنیه ، یكی از مشكلات عمده سلامت عمومی در كشورهای در حال توسعه و با سطح بهداشتی پایین می باشد. پیوند نفوذی قرنیه ، همچنان روش انتخابی در درمان بیماران مبتلا به نابینایی ناشی از بیماریهای قرنیه است. اكثر پیوندهای نفوذی قرنیه با اهداف اپتیكی انجام می شوند تا دید ضعیف ناشی از كدورت قرنیه ، بهبود یابد.

    نتایج تحقیقات نشان می دهد ، شیوع علل منجر شونده به پیوند نفوذی قرنیه در كشورهای در حال توسعه با كشورهای پیشرفته متفاوت است به طوری كه در كشورهای پیشرفته، « كراتوپاتی تاولی سودوفاكی » ، نارسایی پیوند و یا قوز قرنیه از جمله علل اصلی پیوند نفوذی قرینه محسوب می شوند. تحقیقات انجام شده نشان می دهد : قوز قرینه ، شایعترین علت پیوند، در ایران است.

    بررسی های آمار بانك چشم ایران،در مورد بیمارانی كه بین سالهای ۱۳۷۳تا ۱۳۸۳ در مراكز چشم پزشكی سراسر كشور تحت پیوند نفوذی قرینه قرار گرفتند؛ نشان داد كه تعداد ۱۹ هزار و ۶۶۸ مورد پیوند نفوذی قرینه ظی ۱۱ سال انجام شده است .

    پیوند قرنیه چیست؟

     قرنیه به لایه شفاف جلوی چشم گفته می شود که درست جلوی قسمت رنگی چشم (عنبیه) قرار دارد. در واقع رنگ چشم وابسته به عنبیه است که از فردی به فرد دیگر متفاوت می باشد و قرنیه کاملا شفاف است.قرنیه هم به نور اجازه ورود به چشم را می دهد و هم نور را طوری تغییر مسیر می دهد که تصاویر اشیاء دور و نزدیک روی پرده شبکیه متمرکز شوند.

    پیوند قرنیه عملی است که طی آن قرنیه ای که دچار کدورت شده، با قرنیه شفاف تعویض می شود.این عمل "کراتوپلاستی" نیز نامیده می شود.

    علل پیوند قرنیه

    ضربه (شامل سوختگی های شیمیائی ) یکی از شایع ترین علل کدورت قرنیه است. سایر علل آن عبارتند از :إسکار (محل جوش خوردن زخم)ناشی از عفونت موضعی ( از قبیل ویروس تبخال)،تورم قرنیه و عملکرد ضعیف سلول های آن(دیستروفی های قرنیه) وتخریب و انهدام سلول های قرنیه توأم با اختلال شکل آن ( کراتوکونوس یا قوز قرنیه بارزترین فرم آن است) .علامت اصلی کدورت قرنیه،کاهش تدریجی بینائی است که پیوند قرنیه می تواند کمک به بهبود بینائی کند.

    منبع تهیه قرنیه برای پیوند از کجاست؟

    تهیه قرنیه توسط بانک چشم از افرادی که خود و یا بستگان آنها اجازه اهدای چشم پس ازمرگ را داده اند؛ صورت می گیرد. بانک چشم معمولا بافت را در ساعات اولیه پس از مرگ؛ از بدن جدا ساخته و آن را برای انتقال به بیمارستان و یا کلینیک محل جراحی آماده می کند. در بانک چشم قبل از فرستادن بافت برای پیوند؛ یکسری آزمایشات انجام می گیرد تا از انتقال بیماریهایی مانند ایدزو هپاتیت جلوگیری گردد و همچنین از کیفیت بافت پیوندی اطمینان حاصل شود.

    عمل جراحی

    عمل جراحی می تواند تحت بی حسی موضعی یا بی هوشی عمومی انجام شود.اگر عمل با بی حسی موضعی انجام شود، شما در طی عمل بیدار هستید؛ اما احساس درد و نارحتی نخواهید داشت و شما پس از عمل مرخص خواهید شد

    عمل به کمک میکروسکوپ جراحی انجام می شود و حدود یک ساعت به طول می انجامد. ابتدا جراح به کمک تیغ مدور مخصوصی به نام ترفاین قسمت مرکزی قرنیه بیمار را برمی دارد و با استفاده از ترفاین دیگر (معمولا با قطر۲۵/. میلی متر بزرگتر) قرنیه دهنده ( چشمی که پس از فوت فرد جدا شده و توسط بانک چشم آزمایشات لازم روی آن انجام شده) )را جدا و آماده پیوند می کند. قرنیه جدید ( قرنیه پیوندی) روی چشم گیرنده درست در محل قرنیه برداشته شده، قرار گرفته و با نخ بسیار ظریف غیر قابل جذب بخیه می شود. از آنجایی که ترمیم زخم در ناحیه پیوند قرنیه نیاز به زمان طولانی دارد؛ باید تا زمان جوش خوردن کامل زخم ( معمولا چند ماه)، بخیه ها در محل خود باقی بمانند. در پایان عمل چشم پانسمان می شود. اگر در هنگام عمل پیوند قرنیه، بیماری آب مروارید وجود داشته باشد، همزمان عمل اب مروارید انجام شده و لنز داخل چشمی نیز جایگذاری می گردد.

    پیوند قرنیه به دو فرم : ۱- پیوند تمام ضخامت (نفوذی) و ۲- پیوند لایه ای قابل انجام است. در تکنیک اول، قسمت مرکزی قرنیه بیمار به صورت ضخامت کامل تعویض می شود و در تکنیک دوم، فقط لایه ای از قرنیه که دچار بیماری است با قسمت مشابه از قرنیه دهنده تعویض می شود.تکنیک نفوذی، نتیجه اپتیکی بهتری دارد در حالیکه در تکنیک پیوند لایه ای عوارض و احتمال رد پیوند کمتر است؛گر چه تکنیک دوم از نظر انجام برای جراح وقت گیرتر و مشکل تر است.لذا علی رغم مشکل تر بودن تکنیک عمل، امروزه جراحان قرنیه تمایل بیشتری به انجام پیوند لایه ای دارند

    توصیه های قبل از عمل جراحی

    ۱- پس از تصمیم به انجام عمل و تائید پزشک معالج، با پرداخت هزینه چشم به حساب بانک چشم جمهوری اسلامی ایران در نوبت پیوند قرار می گیرید. این هزینه جهت تهیه و آماده سازی قرنیه دهنده و برای انجام آزمایشات لازم از قبیل ایدز، هپاتیت و .... بر روی چشم دهنده است و خود چشم اهدائی و رایگان است.

    ۲- فیش بانکی به انضمام فرم پیوند که توسط پزشک معالج پر شده به بانک چشم فاکس می شود.

    ۳- در صورتیکه می خواهید از بیمه در مانی استفاده کنید؛ بهتر است که روز قبل از عمل با در دست داشتن معرفینامه پزشک معالج به اداره بیمه مربوطه مراجعه و معرفینامه برای کلینیک محل عمل دریافت کنید.

    ۴- در صورتیکه پزشک معالج لازم بداند، یکی دو روز قبل از عمل آزمایشات خون و ادرار را در یکی از درمانگاه ها و یا بیمارستانهای نزدیک محل سکونت خود انجام و جواب آن را روز عمل به کلینیک بیاورید.

    ۵- روز قبل از عمل استحمام کنید و بهتر است که آقایان صورت خود را اصلاح کنند.

    ۶-در روز عمل ، خانم ها از آرایش بخصوص آرایش چشم اجتناب نمایند.

    ۷- حتما در روز عمل، همه داروهائی را که به علت سایر بیماریها مثل قند، فشار خون،‌ناراحتی قلبی و ..... مصرف می کرده اید، مصرف کنید.

    ۸- در صورتی که عمل شما تحت بی هوشی عمومی انجام می گیرد، صبحانه نخورید و در صورتی که تحت بی حسی موضی انجام می گیرد ،با صلاحدید پزشک می توانید صبحانه بخورید.

    ۹- در روز عمل یک ساعت قبل از عمل به کلینیک مراجعه و پذیرش می شوید.

    ۱۰- پس از ورود به بخش لباس مخصوص اتاق عمل می پوشید و در صورت نیاز به عمل همزمان آب مروارید، پرستار چند بار قطره های گشاد کننده مردمک در چشم شما می ریزد.

    ۱۰- حدود نیم ساعت بعد به همراه پرستار به اتاق عمل می روید.

    ۱۱- پس از دراز کشیدن روی تخت اتاق عمل؛ بسته به وضع عمومی شما و صلاحدید پزشک معالج؛ بی هوش می شوید و یا با تزریق آمپول بی حسی ، ‌چشمتان كاملا بی‌حس و بی حرکت می‌شود و شما در طول عمل احساس درد نخواهید كرد.



    عمل جراحی پیوند قرنیه

    ۱-با محلول ضد عفونی (بتادین) چشم شما شستشو می شود و لباس یک بار مصرف استریلی روی صورت شما داده می شود و جلوی بینی شما اکسیژن گذاشته مشود تا کاملا راحت باشید.

    ۲- ابتدا جراح به کمک تیغ مدور مخصوصی به نام ترفاین قرنیه دهنده ( چشمی که پس از فوت فرد جدا شده و توسط بانک چشم آزمایشات لازم روی آن انجام شده) را جدا و آماده پیوند می کند.

    ۳- سپس جراح، با استفاده از ترفاین دیگر (معمولا با قطر۲۵/. تا ۵/۰میلی متر کوچکتر)قسمت مرکزی قرنیه بیمار را برمی دارد و قرنیه جدید ( قرنیه پیوندی) روی چشم گیرنده درست در محل قرنیه برداشته شده، قرار گرفته و با نخ بسیار ظریف غیر قابل جذب بخیه می شود.

    ۴- در موارد پیویند لایه ای (لاملار) همان لایه از قرنیه بیمار که آسیب دیده با لایه معادل آن از قرنیه دهنده تعویض مشود. مزیت این روش کاهش احتمال رد پیوند و حصول نتیجه بهتر است. به همین دلیل علی رغم مشکل تر بودن تکنیک عمل، امروزه جراحان قرنیه تمایل بیشتری به انجام پیوند لایه ای دارند.

    ۵- در صورت نیاز به عمل همزمان آب مروارید؛ پس از برداشتن قرنیه بیمار عدسی بیمار نیزکه دچار آب مروارید است، خارج شده و لنز داخل چشمی مصنوعی جایگزین آن می شود و سپس قرنیه جدید ( قرنیه پیوندی) روی چشم گیرنده درست در محل قرنیه برداشته شده، قرار گرفته و با نخ بسیار ظریف غیر قابل جذب بخیه می شود.

    ۶- در پایان عمل چشم پانسمان می شود.

    ۷- پس از به هوش آمدن کامل مرخص شده و به منزل برمی گردید.

    دستورات و مراقبت های بعد از عمل پیوند قرنیه

    ۱- چند ساعت بعد از عمل جراحی مرخص خواهید شد.هنگام مرخص شدن نسخه داروئی خود را تهیه كنید و قطره های چشمی را به طوری كه آموزش می بینید استفاده كنید. در مراجعات بعدی داروهایتان را همراه خود بیاورید.

      ۲– پس از عمل جراحی به پشت بخوابید و از خوابیدن به سمت چشمی كه عمل شده و یا به طرف شكم خودداری كنید.

    ۳ – آرام باشید و از سرفه و عطسه كردن و زورزدن خودداری كنید.

    ۴- پس به هوش آمدن کامل ابتدا کمی مایعات و سپس در صورت تحمل می توانید غذا بخورید. پرهیز غذائی خاصی ندارید و رژیم غذائی بخصوصی توصیه نمی شود.

    ۵- به طور معمول ازقطره چشمی کورتون (بتامتازون یا پردنیزولون) هر ۴ساعت و از قطره چشمی کلرامفنیکل نیز هر ۴ساعت استفاده کنید.

    ۶- در صورت تجویز از قرص استازولامید (برای پایین آوردن فشار چشم) هر ۶ تا ۸ ساعت استفاده کنید.

    ۷- در صورت احساس درد و ناراحتی، از قرص استامینوفن استفاده کنید.

    ۸- شب‌ها كه به بستر می‌روید نیاز به ریختن قطره نیست .

    ۹- بین دو قطره حداقل ۵ الی ۱۰ دقیقه فاصله بگذارید.

    ۱۰ - در موقع خوابیدن؛ روی چشم یك محافظ (شیلد) گذاشته شود و به وسیله چسب ضد حساسیت چسبانده شود .

     ۱۱ – محافظ تا 3 الی ۴ هفته پس از عمل جراحی هنگام خواب روی چشم شما باشد و در طول روز از عینك آفتابی استفاده كنید تا چشم شما كمتر اذیت شود زیرا چشم عمل شده نسبت به نور خورشید حساس است .

    ۱۲– افزایش اشك ریزش بعداز عمل طبیعی است. همینطور مقادیر كم ترشحات در هنگام بیدار شدن از خواب که باعث می شود مژه ها به هم بچسبد. این ترشحات را می توانید با دستمال تمیز پاک کنید.

    ۱۳- درد بعد از عمل را می توان با مصرف استامینوفن كاهش داد. در صورت از بین نرفتن درد به پزشك اطلاع دهید زیرا ممكن است به دلیل افزایش فشار داخل چشم باشد.

    ۱۴ – كاهش ناگهانی بینائی را باید به پزشك اطلاع دهید.

    ۱۵ – روز بعد از عمل جراحی باید برای معاینه به مطب مراجعه کنید و تا بهبود كامل لازم است كه چندین بار معاینه شوید.

    ۱۶-دید شما بلافاصله بعد ازعمل كامل نیست ولی به‌تدریج بهتر خواهد‌شد و بعد از جند‌ماه اگر لازم باشد، شماره عینكی برای كارهای دقیق تجویز خواهد شد.

    ۱۷-توجه داشته باشید كه كیفیت بینائی بعد از عمل بستگی به وضعیت شبكیه ، سلامت عصب بینائی و سلامت سایر قسمت های چشم دارد که تدریجا كامل می‌شود.

    ۱۸- از ماه سوم به بعد که تدریجا زخم ترمیم می شود، بصورت انتخابی بعضی از بخیه ها برداشته می شوند تا آستیگماتیسم کمتر شده و بینائی بهتر شود. و اگر لازم باشد، شماره عینكی برای كارهای دقیق تجویز خواهد شد.


    توصیه های بعد از عمل جراحی:

    پس از عمل جراحی آب مروارید نكات زیر باید رعایت شود و تا ویزیت بعدی از انجام كارهای زیر خودداری نمایید.

    ۱ – استفاده از مواد آرایشی برای چشم و اطراف آن
    ۲ – شستشو و استحمام چشمها
    ۳ – ورزش و فعالیتهای سنگین و بلندكردن اجسام سنگین
    ۴– مالش و دست زدن به چشمها
    ۵ – سرفه كردن و عطسه كردن
    ۶ – زورزدن در هنگام اجابت مزاج
    ۷ – تغییر ناگهانی وضعیت سر
    ۸- خم شدن سر تا زیر كمر و سجده نمودن. به مدت 3 تا ۴ هفته در هنگام نمازخواندن به سجده نروید بلكه مهر را به پیشانی خود بگذارید.
    ۹ – خوابیدن به طرف شكم و یا چشم عمل شده
    ۱۰ – شستن سر و صورت با شامپو بعد از هفته اول پس از عمل جراحی و با صلاح پزشك بلامانع است .
    ۱۱ – بعلت نداشتن بینائی کافی رانندگی ممنوع است.
    ۱۲ – بعد از آنكه به شما اجازه استحمام داده شد از ورود آب به داخل چشم به مدت ۳ تا۴هفته خودداری كنید. در موقع استحمام از مالش چشم ها جداُ بپرهیزید.


    در صورت بروز علائم زیر با پزشك تماس بگیرید (هشدار!)

    ۱- کاهش بینائی نسبت به روز های قبل
    ۲– درد چشم و اطراف آن كه با مسكن تجویز شده برطرف نشود
    ۳ –افزایش قرمزی ،تورم و ترشح چشمها
    ۴-شروع ناگهانی درد بالای كاسه چشم «ناحیه ابروها» و سردرد مداوم
    ۵- مشاهده هاله رنگی اطراف چراغها
    ۶- احساس ترس و ناراحتی از نور ( فوتوفوبی)

    ۷- احساس جسم خارجی در چشم ( که ممکن است بعلت شل شدن یا باز شدن بخیه باشد و در صورت عدم برداشت بخیه احتمال رد پیوند افزایش می یابد.) .


    آخرین ویرایش: یکشنبه 18 تیر 1391 11:54 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:48 ق.ظ نظرات ()

    گلوکوم چیست؟

    گلوکوم یکی از بیماری های چشم است که ممکن است منجر به از دست دادن بینایی گردد. گلوکوم به علت تجمع مایع در کره چشم رخ می دهد. این مایع مسئول تغذیه و سالم نگه داشتن چشم است. . این مایع پس از ترشح و گردش در داخل کره چشم، از طریق زاویه چشم و مجاری خارج کننده، که در قسمت جلوی چشم قرار دارند، تخلیه می شود. . در افراد مبتلا به گلوکوم ، محل زه کشی در چشم مسدود شده و مایع داخل چشم نمی تواند از چشم خارج شود. بنابراین، مرتبا مایع تولید شده و باعث می شود فشار در چشم افزایش یافته یابد.

    چگونه افزایش فشار به چشم شما صدمه می زند؟

    افزایش فشارباعث تخریب سلولهای عصبی در چشم شده که منجر به از دست دادن بینایی می شود. در ابتدا ، ممکن است فقط بینایی نقاطی در قسمت های محیطی یا اطراف و جوانب میدان بینایی مختل شود. اگر بیماری گلوکوم درمان نشود ، دید مرکزی شما نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. از دست دادن بینایی ناشی از گلوکوم دائمی است.


    علائم گلوکوم چه هستند؟

    اکثر افراد مبتلا به گلوکوم هیچگونه علائمی ندارد. شما ممکن است تا مراحل انتهایی بیماری متوجه از دست دادن بیناییتان نشوید. نیمی از افراد مبتلا به گلوکوم از بیماری خود آگاه نیستد و زمانیکه متوجه از دست دادن بینایی می شوند ، دچار آسیب شدید چشم شده اند.

    ندرتا فرد دچارحمله حاد (ناگهانی و کوتاه مدت) گلوکوم می شود. در این موارد ، چشم قرمز و خیلی دردناک می شود. تهوع ، استفراغ و تاری دید نیز ممکن است رخ دهد.

     چه کسانی مستعد گلوکوم هستند؟

    عوامل خطرساز برای گلوکوم عبارتند از: سن ، نژاد سیاه، سابقه خانوادگی گلوکوم ، فشار چشم بالا، مرض قند ، فشار خون بالا و نزدیک بینی.

     چگونه می توانیم بدانیم که مبتلا به گلوکوم هستیم؟

    شما تا زمانیکه متوجه از دست رفتن بینائیتان نشوید، نمی دانید که مبتلا به گلوکوم ، شده اید. از آنجا که گلوکوم علائمی غیر از از دست دادن بینایی ندارد، مهم است که به طور منظم توسط چشم پزشک معاینه کامل چشم شوید. متخصص چشم، پزشکی است که برای ارائه مراقبت از چشم ها ، از جمله تشخیص و درمان گلوکوم آموزش دیده است. چشم پزشک می تواند فشار چشم شما را اندازه گیری کند و اقدام به بررسی عصب بینایی و ارزیابی میدان بینایی مرکزی و محیطی شما نماید. تشخیص زودرس و درمان گلوکوم می تواند از صدمه به سلولهای عصبی چشم و کوری تدریجی جلوگیری کند.

    هر چند وقت یکبار باید چشم ها معاینه شوند؟

    بطور کلی توصیه می شود که در سن 39 سالگی معاینه کامل چشم شوید. پس از آن ، هر 2 تا 4 سال یکبار معاینه چشم شوید. بعد از سن 64 ، هر 1 تا 2 سال معاینه شوید.

     درمان گلوکوم چیست؟ 

    گلوکوم را می توان با قطره های چشمی ، قرص ، جراحی لیزری ، جراحی چشم و یا ترکیبی از این روش ها درمان کرد. . هدف از درمان این است که با پایین آوردن فشار چشم، ازآسیب بیشتر عصب بینایی و از دست رفتن دید جلوگیری کنیم.


    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:38 ق.ظ نظرات ()
    كلمه لیزیك به معنی لیزر در ضخامت قرنیه می باشد (Laser Assisted in Situ Keratomileusis LASIK). در لیزیک دوره بهبودی کوتاه است و این عمل در افرادی که نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم دارند، موثر بوده و باعث کاهش وابستگی فرد به عینک و لنز تماسی می شود.

    تاکنون ملیونها نفر در سراسر جهان تحت این عمل مهیج و جالب قرار گرفته اند. استفاده از لیزیك برای اصلاح نزدیك بینی و آستیگماتیسم درسال1998 مورد تایید FDA (سازمان نظارت بر مواد غذایی و دارویی آمریكا) قرار گرفته است .در آمریکا در سال 1999 میلادی قریب به یک ملیون نفر و در رسال 2000 میلادی حدود 1300000نفر لیزیک شده اندو اکنون سالانه بیش از دو میلیون نفر تحت روش های اصلاح عیوب انكساری با لیزر قرار می گیرند.اکثر افرادی که از عینک و یا لنز تماسی استفاده می کنند، از این عمل سود می برند.

    بهبودی بینایی در لیزیک چشمگیر و سریع است؛ بطوریکه اکثر افراد روز بعد از عمل، بدون نیاز به عینک یا لنز تماسی قادر به رانندگی هستند. بهر حال؛ تا رسیدن به بینائی نهایی و کامل ، حدود دو تا سه هفته و در بعضی موارد چند ماه زمان لازم است.


    بررسی ها و کارهای قبل از عمل لیزیک
    اگر از لنز تماسی نرم(soft contact lenses ) استفاده می کنید، حد اقل از یک هفته قبل استفاده از لنزتان را متوقف کنید.
    اگر از لنز تماسی سخت(rigid gas-permeable contact lenses ) استفاده می کنید، حد اقل از 3 تا 4 هفته قبل استفاده از لنزتان را متوقف کنید.
    در صورتی که شک داشته باشیم که پس از برداشتن لنز تماسی هنوز تغییرات قرنیه ناشی از لنز به وضعیت طبیعی برنگشته است، اندازه گیری عیب انکسار (تعیین نمره عینک) تا زمان ثابت شدن عیب انکسار با فواصل یک تا چند هفته یکبار تکرار می شود و سپس آزمایشات قبل از عمل انجام می شود.

    پس از مراجعه به مطب یا کلینیک چشم پزشکی، معاینه کامل چشم پزشکی شامل: معاینه با اسلیت لامپ، اندازه گیری فشار چشم ها، بررسی حرکات کره چشم و بررسی قسمت های خلفی چشم یعنی عصب و پرده شبکیه (پس از ریختن قطره گشاد کننده مردمک) و ارزیابی دقیق عیب انکسار (نمره عینک) و میزان بینائی انجام می شود.


    عکس های رنگی خاصی به نام توپوگرافی و پاکی متری و یا ارب اسکن برای ارزیابی قرنیه از نظر اندازه گیری ضخامت قرنیه و عدم وجود قوز قرنیه و آستیماتیسم نامنظم و بررسی جزئیات نقشه اپتیکی سطح قرنیه انجام می شود.

    پس از کسب اطلاعات کافی و آگاهی از توانایی ها و محدودیت های عمل و با انتظارات واقعی تصمیم به عمل بگیرید.

    روز قبل از عمل استحمام کنید و لبه پلک ها را با شامپو بچه رقیق شده بخوبی شستشو دهید.

    روز عمل به هیچ وجه از عطر، ادکلن و سایر مواد معطر استفاده نکنید(دستگاه لیزر نسبت به بو حساس است) و از آرایش لبه پلکها جدا اجتناب کنید.


    تکنیک عمل لیزیک

    قبل از شروع عمل قطره بی حسی در چشم ریخته می شود شما در طی عمل و بعد از عمل لیزیک درد نخواهید داشت. پلك ها با محلول بتادین ضد عفونی می شود. سپس شما در اطاق لیزر روی تخت به پشت دراز می كشید و مجددا قطره بی حسی در چشمتان ریخته می شود. و توسط یك وسیله مخصوصی پلك ها از هم باز نگه داشته می شود و میکروسکوپ اتاق عمل روبروی صورت شما قرار می گیرد.در داخل میکروسکوپ نور قرمز رنگ ک وچکی وجود دارد که ابتدا ثابت است است و در حین انجام لیزر چشمک زن می شود. برای افزایش دقت اصلاح باید مرتبا (بخصوص زمانی که صدای جرجر ناشی از لیزر را می شنوید) به این نور خیره شوید.


    لیزیك در سه مرحله به صورت زیر انجام می شود:

    جراح رینگ مخصوصی را روی چشم شما می گذارد تا چشمتان را ثابت نگه دارد. چون رینگ با ساکشن و مکش چشم را داخل خود نگه می دارد، فشار چشم بالا می رود و چند لحظه احساس تاری و فشار می کنید. کاملا شل و آرام بخوابید و نگ ران نشده و به هیچ وجه زور نزنید. در ابتدا توسط وسیله ای بنام میكروكراتوم (شبیه رنده نجاری ولی در ابعاد بسیار بسیار ظریفتر)؛ یك لایه (flap) از قسمت سطحی قرنیه به قطر تقریبی ? میلی متر و ضخامت در حدود 160 میكرون (هر میکرون برابر با یک هزارم میلیمتر است) برداشته می شود. سپس با لیزراكسایمر؛ قسمت مركزی عمق قرنیه تراش داده می شود که میزان تراش؛ بسته به میزان و نوع شماره چشم از یک فرد به فرد دیگر تفاوت خواهد کرد. در انتها لایه یا flap بجای اولیه خود برگردانده می شود واین لایه بدون نیاز به بخیه در جای خود فیکس می گردد.


               برداشتن لایه                                انجام لیزر                        برگرداندن لایه جای اول 


    نتایج و عوارض لیزیک



    پس از عمل لیزیک، تقریبا در همه افراد بینائی بهتر می شود. بهرحال در لیزیک همیشه دید به 20/20 و یا حتی 40/20 نمی رسد. اکثر افراد بعد از عمل بدون عینک و لنز تماس، بینائی خوبی خواهند داشت، اما کسانی که عیوب انکسار ی بالا دارند(نزدیک بینی بیش از 7 دیوپتر و آستیگماتیسم بیش از 3 تا 4دیوپتر) باید توقع زیادی نداشته باشند.

    نتایج مطالعات جراحی های عیوب انکسار که در نشست سالانه انجمن جراحان آب مروارید و عیوب انکسار آمریکا در آوریل 1999گزارش شد؛ اطلاعات مهمی را در ارتباط با نتایج عمل لیزیک ارائه کرد. در این مطالعه 1736 چشم مبتلا به نزدیک بینی و یا نزدیک بینی- آستیگماتیسم تحت عمل لیزیک قرار گرفته بودند. یک ماه پس از عمل 87% از چشم ها بینائی 40/20 یا بهتر داشتند. بینائی سه ماه پس از عمل در 89% و در شش ماه پس از عمل در 93% موارد به 40/20 ارتقا یافت. این مطالعه نشان داد که یک ماه پس از عمل 45%از افراد عمل شده بینائی 20/20 و یا بهتر و شش ماه پس از عمل 50% افراد عمل شده بینائی 20/20 یا بهترداشتند.

     نکته حائز اهمیت این است که در این مطالعه بیماران با درجات خیلی بالای نزدیک بینی ( تا 14 دیوپتر) و آستیگماتیسم ( تا 6 دیوپتر) نیز عمل لیزیک شده بودند که نتایج عمل لیزیک در این گروه خیلی مطلوب نیست و امروزه این گروه از افراد تحت سایر روش های جراحی عیوب انکسار قرار می گیرند.پس امروزه نتایج جراجی لیزیک بسیار بهتر از آمار فوق الذکر است. از طرفی 53% افراد نزدیک بینی سه دیوپتر و یا کمتر دارند.

    لیزیک عملی اختیاری و داوطلبانه است که خطرات و فواید بالقوه خود را داراست.در مجموع، داوطلب مناسب برای انجام این عمل؛ فردی است با میزان متناسب نزدیک بینی، دوربینی و یا آستیگمابیسم که آگاهانه و با اطلاعات کافی و از همه مهم تر با توقعات واقعی تصمیم به انجام این عمل بگیرد.

    خطرات بالقوه پس از عمل شامل: خیرگی واذیت ناشی از نور(glare)، دیدن هاله یا پخش نور چراغ ها در شب(halos or starburst ) و عفونت قرنیه است. خوشتختانه عوارض تهدید کننده بینائی نظیر عفونت فوق العاده نادر است



    شرایط و دستورات پس از عمل لیزیک


    بلافاصله پس از عمل لیزیک دید چشمتان تار است. نگران نباشید. این حالت طبیعی و قابل انتظار است. صبح روز بعد که از خواب بیدار شوید، بینائی شما شفافیت قابل توجهی خواهد داشت.بینائیتان طی دو تا سه هفته آینده شفافتر نیز خواهد شد.


    بهتر است طی هفته اول موقع خواب از محافظ چشمی (شیلد) یا عینک محافظ استفاده کنید.

    قطره های چشمی را طبق دستور پزشک استفاده کنید.

    کار های چشمی مثل رانندگی، تلویزیون، مطالعه و ..... تا جائیکه میزان بینائی شما کافی باشد و خسته نشوید، منعی ندارد. چند هفته اول، بیرون از منزل از عینک آفتابی استفاده کنید.
    مراقب باشید که طی ماه اول چشمتان را مالش ندهید زیرا این کار ممکن باعث جابجا شدن فلپ (لایه بریده شده قرنیه) شود؛ گرچه پس از چند روز از گذشت عمل احتمال جابجایی فلپ خیلی کم است ولی بهر حال باید احتیاط کنید.
    حد اقل طی دو هفته اول پس از عمل، از آرایش لبه پلک ها و اطراف چشم اجتناب کنید.
    دو تا سه هفته پس از عمل استخر نروید و پس از آن نیز از عینک شنا استفاده کنید. حداقل تا سه ماه پس از عمل شیرجه نزنید.


    بیماران لیزیک معمولا پس از عمل هیچگونه ناراحتی ندارند. اگر چشمتان درد یا ناراحتی داشت و یا بینائیتان بجای بهتر شدن کاهش یافت، بلافاصله با پزشک معالجتان مراجعه کنید.
    خشکی چشم بعد از عمل لیزیک حداقل بصورت گذرا شایع است. این حالت باعث سوزش، احساس خشکی و جسم خارجی در چشم، و یا حتی تاری بینائی می شود. بسیاری از جراحان توصیه می کنند که در چند هفته اول پس از عمل لیزیک از قطره های اشک مصنوعی ترجیحا بدون ماده نگهدارنده استفاده شود.

    دیگر جراحان ممکن است برای پیشگیری از عوارض خشکی چشم، قبل از عمل پیشنهاد بستن موقت مجرای خروجی اشک را با "وسیله مسدود کننده مجرای اشک" بدهند و بعدا هر موقع که لازم باشد، براحتی آن را برمی دارند. 



    آخرین ویرایش: یکشنبه 18 تیر 1391 11:47 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:33 ق.ظ نظرات ()

    بلفاریت یعنی التهاب لبه پلکها. این بیماری پوست لبه پلکها ( علی الخصوص جاییکه مژه ها بیرون می آیند) را درگیر می کند.معمولا زمانی که غدد چربی کوچکی که در لبه پلکها قرار دارند؛ عملکرد طبیعی نداشته باشند، بلفاریت ایجاد می شود. زمانی که این غدد چربی خوب کار نکنند، ممکن است رشد باکتری ها زیاد شده و باعث التهاب، تحریک و خارش پلکها شود. بلفایت در اغلب موارد مزمن بوده و درمان آن مشکل است. اگرچه بلفاریت مزاحم و آزار دهنده است اما باعث آسیب بینایی نمی شود.

    علائم و نشانه های بلفاریت

    علائم و نشانه های بلفاریت عبارتند از:

    · قرمزی چشم و اشکریزش

    · احساس شن ریزه و سوزش در چشم

    · خارش پلکها

    · قرمزی و تورم لبه پلکها

    · پوسته پوسته شدن پوست اطراف چشم ها

    · قی کردن لبه پلکها موقع بیدار شدن از خواب

    · حساسیت به نور

    · اشک کف آلود

    · رویش مژه ها در جهات غیر طبیعی

    · ریختن مژه ها

    پلکها ممکن است چرب و پوسته پوسته باشند و شوره به مژه ها چسبیده باشد. این مواد باعث به هم چسبیدن مژه ها در موقع خواب می شود. اگر صبح ها هنگام بیدار شدن از خواب مژه هایتان به بهم می چسبد، نگران نشوید. گاهی اوقات نیز صبح ها ترشحات خشک شده اشک در گوشه چشم مشاهده می شود.

    علل بلفاریت

    بیماری های توأم با بلفاریت عبارتند از :

    · درماتیت سبوره ای ( التهاب پوست توأم با شوره) – شوره در موهای سر و ابرو

    · عفونت با باکتری

    · اختلال عملکرد غدد چربی لبه پلکها

    · جوش صورت (رزاسه) – یک بیماری پوستی با قرمزی صورت

    بلفاریت ممکن است به علت ترکیبی از فاکتورهای مختلفی باسد. در موارد کمتری بلفاریت می تواند ناشی از آلرژی و یا آلودگی با مژه ها شپش باشد.



    چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

    اگر علی رغم رعایت بهداشت و نظاغت منظم پلکها علائم و نشانه های بیماری بهبود نیافت به چشم پزشک مراجعه کنید.


    بررسی و تشخیص

    پس از معاینه دقیق پلکها و چشم هایتان، چشم پزشک می تواند بلفاریت را تشخیص دهد. گاهی اوقات ممکن است از بقایای مواد چسبیده به پلکها و مژه ها ار نظر احتمال وجود باکتری نمونه برداری شود.

    عوارض بلفاریت

    اگر مبتلابه بلفاریت هستید، ممکن است دچار ریزش مژه، رویش غیر طبیعی مژه ها (رویش در جهات غیر طبیعی)، و یا اسکار (نسج جوشگاه) ناحیه پلک شوید. سایر عوارض احتمالی توأم با بلفاریت عبارتند از:

    گل مژه. گل مژه عبارتست از عفونت باکتریایی که در نزدیکی ریشه مژه ها ایجاد می شود. گل مژه به صورت توده ای دردناک در لبه یا داخل پلک تظاهر می کند. معمولا گل مژه از سمت پوست پلک بیشتر مشهود است.

    شالازیون. شالازیون زمانی ایجاد می شود که مجرای یکی از غدد کوچک چربی موجود در لبه پلک مسدود شود. غده چربی ممکن است عفونی شده و باعث قرمزی و تورم پلک شود. بر خلاف گل مژه، شالازیون بیشتر به سمت داخلی پلک برجسته است.

    اشکریزش یا خشکی چشم. ترشحات غیر طبیعی چربی و سایر بقایای آزاد شده از پلکها مثل شوره ها می تواند در اشکتان تجمع یابد. در نتیجه لایه اشکی غیر طبیعی نمی تواند سطح چشم را بخوبی مرطوب و لغزنده کند. این وضع باعث تحریک چشم و اشکریزش می شود. از طرفی التهاب همراه با بلفاریت با سایر غدد پلک تداخل کرده و منجر به خشکی چشم می شود.
    قرمزی مزمن چشم. بلفاریت می تواند باعث قرمزی راجعه چشمها (کنژنکتیویت) شود.
    آسیب قرنیه. تحریک مداوم، ناشی از التهاب پلک یا برخورد مژه های غیرطبیعی و خم شده ممکن است باعث جراحت و زخم قرنیه شود. اشک ناکافی نیز می تواند به ایجاد عفونت قرنیه دامن بزند.

    درمان

    درمان بلفاریت ممکن است مشکل باشد. درمان شامل رعایت کامل بهداشت پلک – نظافت منظم ناحیه پلک – برای کنترل علائم و نشانه ها و جلوگیری از عوارض است. اگر مشکلتان برطرف نشد به پزشک مراجعه کنید. پزشک ممکن است پماد آنتی بیوتیک تجویز کند. در موارد شدید، ممکن است قطره های آنتی بیوتیک یا استیروئید (کورتون) تجویز شود. اگر بلفاریت ناشی از یک عامل زمینه ای نظیر شوره یا آکنه روزاسه باشد، درمان بیماری زمینه ای می تواند باعث بهبود علائم بلفاریت شود.

    بندرت بلفاریت بکلی ناپدید می شود. حتی با درمان موفق عود شایع است. با بهداشت و تمیزی دقیق پلک می توان بیماری را تحت کنترل در آورد.



    مراقبت های فردی

    اگر مبتلا به بلفاریت هستید، درمان زیر را روزی یک تا دو بار انجام دهید:

    چشم هایتان را ببندید و به مدت ده دقیقه روی آن کمپرس گرم بگذارید.

    بلافاصله پس از آن، چند قطره شامپو بچه با کمی آب ولرم مخلوط کرده هم بزنید و با اپلیکاتور (گوش پاک کن) آغشته به آن قطره های چربی و شوره ها را از ریشه مژه ها و لبه پلکتان پاک کنید.

    پلکهایتان را با آب گرم ، آب بکشید و با حوله تمیز خشک کنید.

    لازم است پای مژه هایتان را کاملا تمیز کنید. برای این منظور ، پلکتان را از کره چشم دور کرده و فاصله دهید و با ملایمت تمیز کنید تا به قرنیه چشمتان آسیب نرسانید. از پزشک خود بخواهید تا در صورتیکه صلاح می داند ، محلول آنتی بیوتیکی نیز تجویز کند تا پس از شستشو استفاده کنید.

    این کار را تا زمانیکه علائم و نشانه های بیماری از بین برود ادامه دهید. اگرچه ممکن است شما بتوانید تدریجا تعداد دفعات شستشو را کاهش دهید؛ ولی باید برای تحت کنترل نگهداشتن بیماری مراقبت های روزمره را ادامه داد. اگر دوباره بیماری شعله ور شد، مراقبت فردی یک یا دو بار در روز را از سر بگیرید.

    اگر شوره نیز دارید، استفاده از شامپوهای ضد شوره ممکن است علائم را تخفیف دهد.



    آخرین ویرایش: یکشنبه 18 تیر 1391 11:37 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:28 ق.ظ نظرات ()
    عدسی

    عدسی عضوی است محدب الطرفین ، قابل انعطاف، بدون رگ و شفاف با قطر 9 میلیمتر و ضخامت 4 میلیمتر که ما بین مایع زلالیه و زجاجیه چشم قرار دارد. و توسط زنولها به شیارهای بین جسم مژگانی اتصال دارد.عدسی در پشت مردمک واقع شده است و عمل تطابق و متمرکز کردن نور بر روی شبکیه را انجام می‌دهد.


    پیر چشمی presbyopia

    در هنگام مطالعه، عدسی با تغییر انحنا خود این امکان را ایجاد می‌نماید که بتوانیم اجسام نزدیک را بخوبی ببینیم. این قابلیت از سن 40 تا 45 سالگی به بعد، کاهش می‌یابد و بنابراین پیر چشمی عارض می‌گردد، بدین معنا که برای دید نزدیک و مطالعه نیاز به عینک جداگانه خواهد بود. هرگاه فردی به نزدیک نگاه می‌کند، انقباض عضله سیلیاری، کشش عدسی را کم می‌کند و لذا عدسی کروی‌تر شده و قدرت انکساری بیشتری پیدا می‌کند و تصویر جسم نزدیک را بر شبکیه می‌اندازد (عمل تطابق). در نگاه به دور عکس این حالت اتفاق می‌افتد. با پیر شدن و کاهش حالت ارتجاعی عدسی ، قدرت تطابق آن کاهش می‌یابد و فرد تار می‌بیند.این همان حالتی است كه به آن پیر چشمی گفته می شود.

    تئوریهای پیرچشمی

    گرچه هنوز روی علت اصلی پیر چشمی بحث است، مطالعات متعدد بوضوح نشان می دهد که با پیشرفت سن عدسی چشم سفت تر شده و انعطاف پذیری آن کاهش می یابد. هر چند که این پدیده تمام جوانب را توجیه نمی کند؛ حداقل مسئول قسمتی از پیرچشمی است.رونالد شاچارفرضیه دیگری را پیشنهاد کرده که بر طبق آن شروع پیر چشمی عمدتا ناشی از شل شدن رشته هایی است که نیروی لازم برای تغییر شکل عدسی را انتقال می دهند. این تئوری مورد بحث است زیرا هنوز اثبات نشده است. بهر حال؛ عمل جراحی موفق "برای دید نزدیک و مطالعه" نیاز به تکنیکی داردکه عامل مسببیر چشمی را اصلاح کند. در صورتیکه چنین درمانی عملی گردد، طبعا هر کسی با پا به سن گذاشتن پیرچشم شده وداوطلب آن خواهد شد.

    روشهای درمان پیرچشمی presbyopia treatment


    بهبود پیرچشمی با جراحی(Surgical Reversal of Presbyopia (SRP


    رایج ترین روشی که هم اکنون بکار می رود، "بهبود پیرچشمی با جراحی"؛(Surgical Reversal of Presbyopia (SRPنامیده می شود. طبق این تکنیک، فرض بر این است که پیرچشمی ناشی از شل شدن رشته های متصل به لنز است. با استفاذه از چهار "باند متسع کننده اسکلرا(صلبیه)"، فرض بر این است که این رشته ها مجددا سفت شده و قدرت تمرکز را به عدسی باز می گردانند. تا کنون با این تکنیک بیش از 500عمل جراحی در جاهای مختلف دنیا و با نتایج متفاوت انجام شده است.

    کارآزمایی بالینی در 6 مرکز در آمریکا شروع شده است. این کارهای تحقیقاتی بی خطر بودن و موثر بودن این روش را ارزیابی می کند.ابهامات خاصی در ارتباط با بی خطری این تکنیک مثلا خطر پارگی کره چشم، فرسایش چشم با باند متسع کننده، عفونت وکاهش خونرسانی کره چشم وجود دارد. علی رغم عدم اطمینان از بی خطری و موثر بودن آن، این تکنیک در مکزیک و سایر کشورهای خارج از آمریکا انجام می شود. 



    اسکلروتومی مژگانی قدامی Anterior Ciliary Sclerotomy or ACS

    روش دیگری که " اسکلروتومی مژگانی قدامی" Anterior Ciliary Sclerotomy or ACS نامیده می شود،نیز بر همین فرضیه سفت کردن رشته های متصل به عدسی استوار است. در این روش چند برش نیم ضخامت شعاعی شبیه کراتوتومی شعاعی در اسکلرا یا سفیدی چشم ایحاد می شود.بر طبق گزارشات موجود با این روش به مدت چند هفته بعد از عمل قدرت تمرکز عدسی بهبود می یابد و سپس کاملا به شرایط قبل از عمل برمیگردد.



    اسکلروتومی مژگانی قدامی توأم با ایملنت

    بعضی از جراحان با قرار دادن قطعاطی از جنس سیلیکون داخل برش های شعاعی سعی در جلوگیری از بازگشت پیرچشمی دارند.



    استفاده از لیرز مادون قرمز infrared laser

    روش دیگری نیز که با هدف سفت کردن رشته های متصل به عدسی بکار می رود، استفاده از لیرز مادون قرمز برای نازک کردن اسکلرا است.بر اساس گزارشات اولیه از آمریکای جنوبی، با استفاده از دستگاه لیزری که توسط شرکت SurgiLight, ساخته شده؛ این روش قادر است که توانایی قدرت تمرکز عدسی را بر خلاف دو روش قبلی بطور ماندگار،بهبود بخشد.



    روشهای نرم کردن هسته عدسیsoften the inside of the crystalline lens

    دو روش دیگر نیز با این فرض که پیر چشمی عمدتا ناشی از سخت شدن عدسی و از دست دادن انعطاف پذیری آن است، ابداع شده اند. در روش اول از وسیله ای بنام کاتارکسCatarex استفاده می شود که برای عمل آب مروارید (کاتاراکت) اختراع شده است. با کاتارکس، بطور کامل محتویات عدسی چشم تخلیه شده و کپسول عذسی“bag” باقیمانده با پلیمر قابل ارتجاعی پر می شود. این پلیمر انعطاف پذیری لازم برای بازگشت الاستیسیته برای تغییرقدرت تمرکز عدسی را فراهم می کند. در روش دوم با استفاده از لیزر فوتودیسراپتیو( انهدام با نور)photodisruptive laser ، محتویات عدسی چشم crystalline lens نرم شده و الاستیسیتی بهبود می یابد. هر دوی این روش ها تا مصارف کلینیکی راه زیادی را در پیش دارند.



    تعویض عدسی چشم Intraocular Lens Implantation

    آخرین روش درمان پیر چشمی از این نظر با سایر روش ها متفاوت است که با رشته های متصل به عدسی چشم و نرم کردن محتویات عدسی سر و کاری ندارد. در این روش عدسی چشم برداشته شده و با عدسی (لنز) مصنوعی جایگزین می شود. عدسی به عضلات مژگانی متصل می شود.در حالت طبیعی عضلات مژگانی باعث تغییر شکل عدسی می شوند ولی در اینجا عدسی را حرکت می دهند.مطالعات اولیه نشان داده که با این روش حداقل مقدار کمی قدرت تمرکز ایجاد می شود. یکی از کمپانی های شروع کننده بنام C & C Visionاست که لنز داخل چسمی با قدرت تطابق بنام AT-45 accommodating intraocular lensرا ساخته است که اکنون فاز اول تائیدیه انجمن دارو و غذای آمریکا FDAرا طی می کند. کمپانی دیگری که لنز داخل چسمی با قدرت تطابقی را ساخته (Human Optics AG (in Erlangen, Germany از آلمان است.


    لنزهای چند کانونی و لنزهای تطابقی در حال حاضر کریستا لنز تنها لنز تطابقی است که موفق به دریافت تأئیدیهFDA (انجمن دارو و غذای آمریکا) شده است.


    Multifocal& Accommodative lenses

    "تطابق" عبارتست از توانایی چشم برای تغییر تمرکزاز روی اشیاء دور بر روی اشیاء نزدیک و تمرکزاز روی اشیاء نزدیک بر روی اشیاء دور و همچنین فواصل بین آنها. اغلب افراد پس از رسیدن به سنین بیش از چهل سالگی احساس می کنند که برای مطالعه و دیدن اشیاء نزدیک به عینک نیاز دارند. این تغییرات در عدسی را" پیر چشمی" می نامیم. در پیر چشمی بدلیل کاهش انعطاف پذیری عدسی چشم,عضلاتی که مسئول تطابق هستند - (عضلات مژگانی) - نمی توانند بخوبی این عمل را انجام دهند.
    بطور معمول بجای لنز طبیعی چشم که بهنگام عمل آب مروارید از چشم خارج می شود, لنز های داخل چشمی تک کانونی کار گذاشته می شود که فرد فقط دید دور خوبی دارد و برای مطالعه نیاز به عینک دارد . اخیراً لنز های بنام "لنزهای چند کانونی" و "لنزهای تطابقی" طراحی شده اند که علاوه بر اصلاح دید دور, دید نزدیک و همچنین دید حدواسط را نیز اصلاح می کنند. علاوه بر این از این نوع لنز ها می توان برای اصلاح پیر چشمی توأم با اصلاح عیوب انکسار در غیاب وجود آب مروارید نیر با موفقیت استفاده کرد.


    این تکنولوژی تحولٌی جدید در درمان آب مروارید و پیر چشمی است و اینجانب تعداد قابل توجهی از این لنزها را در چشم بیمارانم کار گذاشته ام و خوشبجتانه بیماران از این لنزها بسیار راضی هستند. این لنزها انواع مختلفی دارند؛ اما در اینجا چند نوع از آنها که موفق به دریافت تأئیدیه FDA (انجمن دارو و غذای آمریکا) شده اند؛ ذکر خواهند شد:



    The ReZoom IOLلنزهای ریزووم


    با کار گذاری لنز ریزووم در چشم, فرد بینایی خوبی در فواصل دور, نزدیک و حد فاصل آن را خواهد داشت. لنز ریزووم یک لنز چند کانونی نسل دوم است که پنج ناحیه اپتیکی برای اصلاح بینایی در فواصل مختلف را داراست. این لنز توسط شرکت AMO آمریکا طراحی و ساخته شده است. این لنز تأئیدیه FDA (انجمن دارو و غذای آمریکا) را در مارس 2005 دریافت کرد. بر اساس مطالعات بالینی انجام شده, 92% افرادی که لنز ریزووم دارند, برای مطالعه اصلاً به عینک نیاز ندارند و یا فقط گهگاهی نیاز به عینک دارند. بطور معمول شش تا دوازده هفته زمان لازم است تا بیماران به این سیستم جدید عادت کنند. اگر شما مایلید که برای مطالعه وابستگی کمی به عینکتان داشته باشید, لنز ریزووم درست آن چیزی است که منتظرش هستید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد طراحی لنز ریزووم و نحوه کار آن بر روی این آدرس visioninfocus.com/423.aspکلیک کنید.


    لنزهای چندکانونی تکنیس Tecnis Multifocal IOL


    این لنز نیز توسط شرکت(Advanced Medical Optics )AMO آمریکا طراحی و ساخته شده است. این لنز diffractive بوده و در اندازه های مختلف مردمک, فرد بینایی خوبی در فواصل دور, نزدیک و حد فاصل آن را خواهد داشت. این لنز تأئیدیه FDA (انجمن دارو و غذای آمریکا) را در اوائل 2009 میلادی دریافت کرد.
    The ReStor Acrysof IOLلنزهای ری استور


    این لنز توسط شرکتAlcon آمریکا طراحی و ساخته شده است.بر اساس یک مطالعه بالینی که کارخانه سازنده این لنز انجام داد, 80% بیماران در هیچ شرایطی نیاز به عینک ندارند. این لنز با بهره گیری از تکنولوژی جدیدی در طراخی لنز بنام"apodized diffractive technology " بیمار را قادر می کند تا در فواصل مختلف بینایی خوبی داشته و کیفیت زنگی فرد را بهبود می بخشد.

    این لنز تأئیدیه FDA (انجمن دارو و غذای آمریکا) را در مارس 2005 دریافت کرد. نوع آسفریک آن در اوائل سال 2007میلادی تأئیدیه FDA (انجمن دارو و غذای آمریکا) رادریافت کرد. لنز آسفریک در قسمت های محیطی شعاع انحنای کمتری داشته و حساسیت کنتراست بالاتر و بینایی بهتری در شب دارد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این لنز بر روی این آدرسwww.acrysofrestor.com کلیک کنید.  

    کریستا لنز Crystalens

    این لنز در اواخر سال 2003 میلادی و زمانی که توسط شرکت eyeonics عرضه می شد, موفق به دریافت تأئیدیه FDA (انجمن دارو و غذای آمریکا) شد. شرکت Bausch & Lomb در اوائل سال 2008 میلادی این لنز را تصاحب کرد و تحت عنوان" Crystalens HD " تأئیدیه FDA (انجمن دارو و غذای آمریکا) را در اواخر ژوئن 2008 دریافت کرد. این لنز برای بازگرداندن قدرت تطابق چشم طراحی شده و در مطالعات انجام شده توسط FDA (انجمن دارو و غذای آمریکا) در 80% موارد پس از چهار ماه بیمارن بدون عینک بینایی 100% دارند؛ در حالیکه بینایی دور نیز خیلی خوب است.

    از آنجایی که این لنز در هر دو طرف خود دارای لولا است, براحتی می تواند توسط عضلات مژگانی حرکت کند و چشم بتواند بطور طبیعی تری بر روی اشیاء دور و نزدیک تمرکز کند. 




    آخرین ویرایش: یکشنبه 18 تیر 1391 11:33 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:26 ق.ظ نظرات ()
    علل ایجاد جرقه های نورانی (فلاشینگ) چیست؟

    زمانی که زجاجیه روی شبکیه مالیده میشود یا نسبت به هم کشیده می شوند، شما نوری شبیه فلاش زدن یا رعد و برق احساس می کنید.ممکن است زمانی که چشمتان ضربه می خورد نیز چنین حسی را تجربه کنید.

    فلاش های نوری ممکن است هفته ها یا ماه ها ظاهر شده و ناپدید شوند. هر چه مسن تر شویم، بیشتر احتمال دارد که این فلاش ها را تجربه کنیم. اگر به طور ناگهانی احساس جرقه و فلاش نوری کردید، لازم است از نظر احتمال پارگی پرده شبکیه بلافاصله توسط چشم پزشک معاینه شوید.

    میگرن

    بعضی افراد فلاشهای نوری به شکل خطوط زیگزاگ یا موج گرما در هر دو چشم احساس می کنند که حدود 10 - 20 دقیقه طول می کشد.این نوع فلاشها معمولا ناشی از اسپاسم عروق مغز است و "میگرن" نامیده می شود.

    اگر بدنبال فلاش های نوری سردرد شروع شود، بنام "سردرد میگرنی" خوانده می شود.بهر حال فلاش های شبیه خطوط زیگزاگ و امواج گرما می تواند بدون سردرد دیده شود.در این موارد فلاش های نوری بنام میگرن چشمی یا میگرن بدون سردرد نامیده می شوند.

    نحوه معاینه چشم ها چگونه است؟

    حدود بیست دقیقه تا نیم ساعت پس از ریختن قطره های گشاد کننده مردمک و باز شدن مردمک، چشمتان توسط چشم پزشک معاینه می شود.این معاینه دردناک نیست و چشم پزشک بدقت پرده شبکیه و زجاجیه چشمتان را ارزیابی و بررسی می کند. چون مردمک چشم شما باز شده، برای رانندگی راحت نخواهید بود؛ لذا بهتر است فرد دیگری شما را به منزل باز گرداند.

    با پا به سن گذاشتن مگس پران و جرقه های نورانی شایعتر می شوند.اگر چه همه مگس پرانها و جرقه های نورانی خطرناک نیستند، اما همیشه لازم است که برای اطمینان از سلامت پرده شبکیه توسط چشم پزشک معاینه شوید.


    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:23 ق.ظ نظرات ()
    گاهی اوقات ممکن است کدورت هایی به اشکال مختلف مثل پرز،خطوط کوچک، تکه ابر،نقاط یا دوایرکوچک و .....به صورت شناور در میدان بینائیتان ببینید. اینها را اصطلاحا مگس پران یا فلوتر می نامیم. این کدورت ها اغلب زمانی که به یک زمینه صاف مثل دیوار سفید یا آسمان آبی نگاه می کنید، دیده می شوند.

    در واقع اینها توده های خیلی کوچک ژل یا سلول در داخل "زجاجیه" هستند. زجاجیه مایع ژل مانند شفافی است که فضای درونی چشم را پر کرده است.

    گرچه به نظر می رسد که این اشکال در جلوی چشمتان در حال حرکتند، در واقع این ها در درون زجاجیه شناورند.زمانکه شما نگاه می کنید، سایه این اجسام شناور روی پرده شبکیه چشمتان حس می شود. پرده شبکبه لایه ای عصبی است که در قسمت عقبی چشم قرار گرفته و نور را درک کرده ،اجازه می دهد اشیاء را ببینید.

    علل مگس پران چیست؟

    زمانی که به میانسالی می رسیم، ژل رجاجیه متراکم و کم حجم می شود و در نتیجه توده یا رشته هایی در آن ایجاد می شود.ژل رجاجیه از قسمت پشتی چشم فاصله گرفته و و باعث جداشدگی خلفی زجاجیه می شود. این پدیده علت شایع مگس پران است

    جداشدگی خلفی زجاجیه در افراد زیر شایع تر است:

    افراد نزدیک بین

    افرادیکه سابقه عمل کاتاراکت (آب مروارید)دارند

    افرادی که تحت لیزر یاگ قرار گرفته اند. ( در بعضی موارد مدتی پس از عمل آب مروارید و گذاشتن لنز داخل چشمی کپسول عدسی که لنز در آن کار گذاشته شده، دچار کدورت می شود و باعث افت بینائی میشود. در این مورد کدورت کپسول پشت لنز با لیزر یاگ پاک و مسیر دید باز می شود)

    افرادی که سابقه التهاب داخل چشمی دارند

    ظهور مگس پران ، بخصوص اگر به صورت ناگهانی باشد؛ می تواند به عنوان زنگ خطر باشد. در صورت بروز ناگهانی مگس پران، بخصوص اگر بالای 45 سال هستید، یک راست سراغ چشم پزشک بروید

    آیا مگس پران مشکل جدی و خطرناکی است؟

    اگر زجاجیه به علت کاهش حجم از دیواره چشم فاصله بگیرد، می تواند منجر به سوراخ و پارگی پرده شبکیه شود.این وضعیت گاهی باعث خونریزی داخل چشمی مختصری می شود که خود ممکن است به شکل مگس پران جدید بروز کند.

    از آنجایی که پارگی و سوراخ شبکیه می تواند منجر به جداشدن آن شود، همیشه به عنوان خطری جدی محسوب می شود. پس باید در شرایط زیر دراولین فرصت چشم پزشکتان را ببینید:

    بروز ناگهانی حتی یک مگس پران

    بروز ناگهانی جرقه های نورانی.

    اگر علائم دیگری نظیر از بین رفتن دید قسمت هایی از میدان بینائی مشاهده شد، باید بلافاصله توسط چشم پزشک معاینه شوید

    با مگس پران چه کنیم؟

    چون باید از وضعیت پرده شبکیه چشمتان در ارتباط با احتمال پارگی آن مطلع شوید،لازم است در صورت بروز ناگهانی مگس پران با چشم پزشک تماس بگیرید.

    مگس پران ها ممکن است در مسیر دید قرار گرفته و بخصوص موقع مطالعه مزاحم شما شوند . با حرکت چشمتان به بالا و پایین می توانید آنها را از مسیر بینائیتان جابجا کنید.

    گرچه بعضی از مگس پران ها ممکن است در مسیر دید شما باقی بمانند، بسیاری از آنها به مرور ناپدید شده و مزاحمتشان کم می شود. حتی اگر سالها تعدادی مگس پران دارید، به محض ظهور مگس پران جدید باید توسط چشم پزشک معاینه شوید.

    آخرین ویرایش: یکشنبه 18 تیر 1391 11:25 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:21 ق.ظ نظرات ()
    دیابت ممکن است به قسمت های مختلف چشم آسیب برساند.آسیب به قرنیه بخصوص تاخیر در ترمیم اپیتلیوم (پوشش سطح قرنیه)، ایجاد انواع گلوکوم( آب سیاه)، رسوب مواد خاصی در بافت عنبیه و در نتیجه ممانعت از اتساع کامل مردمک، ایجاد عروق جدید در بافت های مختلف مثل عنبیه، زاویه چشم و شبکیه و در نتیجه افزایش فشار داخل کره چشم، ایجاد آب مروارید،پیر چشمی زودرس، فلج اعصاب و عضلات خارج کره چشمی و مهم تر از همه گرفتاری شبکیه( رتینوپاتی) از مهمترین عوارض چشمی دیابت می با شند.

    کنترل دقیق و مرتب و طولانی مدت قند خون می تواند از بروز این عوارض جلوگیری کرده ویا حداقل زمان بروز عوارض را به تأخیر اندزد. به محض تشخیص دیابت بایستی تحت معاینه کامل چشم پزشکی قرار گیرید و حداقل هر 6 ماه یک بار معاینه مجدد شوید.

    تغییرات عدسى

    کاتاراکت دیابتى حقیقی (نادر) : جوانان دیابتیک گاه طى چند هفته دچار کاتاراکت دوطرفه مى‌شوند.
    کاتاراکت سنی در دیابتى‌ها (شایع ) : کاتاراکت پیرى در دیابتى‌ها زودتر و شایعتر است.
    تغییرات ناگهانى قدرت انکسارى عدسی: در مواقعى که قند خون تحت کنترل نیست، تغییرات قند خون قدرت انکسارى عدسى را به میزان ?-? دیوپتر (نزدیک‌بینى یا دوربینی) تغییر مى‌دهد (به‌علت تغییر آب عدسی )‌ . این حالت در حضور کنترل خوب قند خون رخ نمى‌دهد.
    از دست دادن زودرس قدرت تطابق عدسی و در نتیجه پیرچشمی زودرس

    تغییرات عنبیه

    کاهش پاسخ مردمک ناشى از ارتشاح گلیکوژن در اپى‌تلیوم و عضلات عنبیه.
    کاهش پاسخ مردمک به‌علت نوروپاتى اتونوم دیابتی.
    به‌علت ایسکمی، عروق جدید در سطح قدامى عنبیه ظاهر مى‌شود که مى‌تواند باعث هایفماى (خونریزی) خودبه‌خودی، سینشى ( چسبندگی) قدامى محیطی، انسداد خروج زلالیه و گلوکوم (آب سیاه) ثانویه شود.

    فلج عضلات خارجى چشم

    این حالت که از انفارکتوس اعصاب جمجمه ای مربوط به حرکت چشم ناشى مى‌شود با دوبینى ناگهانى و در فلج زوج سهبا دوبینی، پتوز و احتمالاً درد ناگهانى تظاهر مى‌کند. برخلاف فلج زوج سه ناشى از کومپرشن (فشار روی)عصب (آنوریسم شریان رابط خلفی)، رفلکس مردمک معمولاً سالم مى‌ماند. بهبود حرکت چشم معمولاً طى ? ماه آغاز مى‌شود و معمولاً کامل است. عصب زوج شش نیز ممکن است فلج شود.

    رتینوپاتی دیابتی

    رتینوپاتی دیابتی یکی ازعلل نابینائی اکتسابی در افراد زیر 65 سال است. تعداد عمده ای از این موارد نابینائی، با معاینات و درمان به موقع توسط چشم پزشکان قابل پیشگیری است. متأسفانه، بیمارانی که به موقع برای ارزیابی و درمان مراجعه نکنند و یا بهر دلیلی تحت درمان مناسب چشم پزشکی قرار نگیرند، بیشتر در معرض خطر کوری هستند.

    رتینوپاتی دیابتی زمینه ای

    رتینوپاتی دیابتی زمینه ای؛ در هر زمانی پس از شروع دیابت ممکن است مشاهده شود. عموما، این مرحله "اولین پله" در بروز رتینوپاتی است و کمتر مورد توجه قرار می گیرد. این حالت معمولا از نظر بینائی بدون علامت است. یافته های شبکیه ای شامل: خون ریزی های نقطه ای و لکه ای(خونریزی های ظریف در پرده شبکیه چشم)، میکروآنوریسم( اتساع مویرگها) و اگزودا (رسوبات داخل شبکیه ناشی از نشت عروق) است. بروز این حالت در دیابت نوع یک(دیابت جوانان)، به ندرت قبل از گذشت 3 الی 4 سال از شروع دیابت مشاهده می شود. در دیابت نوع دو(دیابت بالغین)، رتینوپاتی دیابتی زمینه ای ممکن است در زمان تشخیص بیماری وجود داشته باشد. لذا پزشکان عمومی، متخصصین داخلی و غدد بایستی بیماران دیابتی را به محض تشخیص برای ارزیابی عوارض چشمی ارجاع دهند.
    در رتینوپاتی دیابتی زمینه ای، عموماََ درمان با اشعه لیزر توصیه نمی شود. یک مورد استثناء، نوع پیشرفته رتیتوپاتی دیابتی زمینه ای است که به آن" رتیتوپاتی دیابتی پره-پرولیفراتیو" می گویند. برای این مرحله بخصوص اگر چشم مقابل عوارض دیابتی داشته باشد، ممکن است درمان با اشعه لیزر را پیشنهاد شود.

    ورم لکه زرد شبکیه با اهمیت کلینیکی

    ورم (ادم) لکه زرد شبکیه (ماکولا) با اهمیت کلینیکی، به تورم ماکولا ناشی از نشت مویرگها و میکروآنوریسم اطلاق می شود. این حالت ممکن است توأم با کاهش یا اختلال دید باشد یا نباشد. در این شرایط ، چشم پزشکان معیارهای دقیقی برای تعیین نیاز به لیزر موضی دارند.

    بیماران مبتلا به ورم لکه زرد شبکیه با اهمیت کلینیکی بایستی تحت درمان لیزرتراپی (فوتوکوآگولیشن) موضعی قرار گیرند.به این منظور باید ابتدا عکس رنگی از عروق شبکیه ( آنژیوگرافی) گرفته شده و بر اساس راهنمائی عکس، عروق نشت کننده سوزانده و بسته شوند. چشم پزشک ناحیه ماکولا رابه شکل مشبک و یا مستقیماََ میکروآنوریسم را لیزر می کند و مرکز ماکولا که "فووآ" نامیده می شود باید لیزر نشود زیرا در غیر این صورت دید مرکزی یعنی تیزبینی از بین می رود.

    خطر کاهش بینائی در بیش از 50% در بیمارانی که تحت درمان لیزرتراپی (فوتوکوآگولیشن) موضعی قرار می گیرد، کم می شود. حتی در بیمارنی که ینائی 20/20 دارند و معیارهای نیاز به درمان را دارند، برای پیشگیری از کاهش بینائی در آینده، بایستی تحت درمان لیزرتراپی (فوتوکوآگولیشن) موضعی قرار گیرند.ذکر این نکته حائز اهمیت است که لیزر نمی تواند بینائی راافزایش دهد؛ اما هدف از لیزر تراپی جلوگیری از کاهش بیشتر دید است.بسیاری از یبیماران مبتلا به ورم لکه زرد شبکیه با اهمیت کلینیکی بایستی طی سه تا چهار جلسه مختلف و به فواصل دو تا چهار ماه تحت درمان لیزرتراپی (فوتوکوآگولیشن) موضعی قرار گیرند تا تورم ماکولا برطرف شود.

     رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو

     رتینوپاتی رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو(رویش بافت همبندی عروقی در شبکیه) بیشترین خطر احتمال از دست رفتن بینائی را دارد. مشخصه آن؛ ایجاد عروق غیر طبیعی جدید در محل و یا در نزدیکی سر عصب بینائی و خونریزی داخل زجاجیه و جلوی پرده شبکیه است. رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو معمولا در چشم هائی که مبتلا به رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو پیشرفته هستند، ایجاد می شود و ناشی از نرسیدن اکسیژن به شبکیه است. از نظر تئوری؛ "فاکتور رشد عروق جدید" مثل یک هورمون موضعی عمل کرده و باعث رویش عروق جدید می شود.

    متأسفانه؛ عروق جدیدغیرطبیعی بوده و تمایل به پاره شدن و خونریزی داخل زجاجیه ای دارند.علاوه بر کاهش ناگهانی دید، این وضعیت باعث بروز عوارض عوارض ماندگارتری نظیرپارگی کششی شبکیه و گلوکومای ناشی از عروق جدید (آب سیاه) می شود.

     به محض تشخیص، بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو بایستی تحت درمان لیزر درمانی منتشر در ناحیه محیطی شبکیه قرار گیرند. این درمان همچنین "لیزردرمانی تمام شبکیه" نامیده می شود. با تحلیل و پسروی عروق جدید شبکیه، خطر از دست رفتن دید به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. لیزر درمانی منتشر به صورت سرپائی و یا در مطب انجام می شود. بعضی از بیماران در موقع لیزردرمانی احساس ناراحتی کمی دارند که می توان با تزریق بی حسی ناراحتی را کاهش داد. هر جلسه لیزر معمولا 30 تا 45 دقیقه طول می کشد. لیزردرمانی کامل به حدود 1000 تا 2000 عدد اسپات و 3 تا 4 جلسه نیاز دارد.

    دربعضی از بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو، خونریزی زجاجیه از لیزردرمانی ممانعت می کند؛ چون خون مسیر لیزر را سد می کند. اگر طی چند هفته تا چند روز خونریزی زجاجیه جذب نشود، جراحی ویترکتومی (خارج کردن زجاجیه) انجام شده و سپس لیزردرمانی؛ چه در موقع عمل و چه بعد از آن انجام می شود. بیمارانی که دچار پارگی کششی پرده چشم شده اند، بایستی جراحی شوند.


    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:18 ق.ظ نظرات ()
    نوزاد ، هنگام تولد دید خوبی ندارد . با رشد شیر خوار ، قدرت دید او بهتر میشود.برای رشد و تکامل بینائی باید تصاویر به صورت واضح وشفاف روی شبکیه چشم شیر خوار بیفتد. چنانچه تصویر تشکیل شده در هر دو چشم یکسان نباشد(مثلاً در لوچی،کاتاراکت (آب مروارید)،کدورت قرنیه ،افتادگی پلک ،عیوب انکسار{نزدیک بینی، دور بینی، و آستیگماتیسم}) تکامل طبیعی بینائی انجام نشده و مسیر بینائی تکامل طبیعی را طی نمی کند. عدم وضوح تصویر در چشم دچار مشکل و بهتر بودن تصویر ایجاد شده در چشم سالم سبب می شود تا مغز بین دو چشم، چشم سالم را برای دیدن انتخاب کند و در واقع مسیر ارسال تصویر از چشم دچار مشکل، به سمت مغز را مسدود و یا اصطلاحاً دید چشم دچار مشکل را "خاموش" کند. به این حالت تنبلی چشم یا آمبلیوپیا می گویند.

    در تنبلى چشم، تنها دید مرکزى مبتلا مى‌شود و دید محیطى سالم باقى مى‌ماند. این عارضه احتمالاً از زمان تولد شروع مى‌شود و در حدود سن سه سالگى قابل کشف است. این عارضه 2 تا 4 درصد جمعیت را مبتلا مى‌کند.

    علائم آمبلوپی 

    کودکی که چشم او در حال تنبل شدن است ، ممکن است شکایتی نداشته باشد و والدین او نیز از این قضیه خبر نداشته باشند، و وقتی متوجه مسئله میشوند که دیر شده باشد. پس به یاد داشته باشیم چشم در حال تنبل شدن معمولا ظاهری طبیعی دارد، لذا معاینه چشم همه بچه ها ضروری است تا افراد در معرض تنبلی چشم را پیدا کنیم و پیشگیری لازم را انجام دهیم.ممکن است کودک از ضعف بینایی، خستگی چشم و یا سردرد شکایت داشته باشد و یا اینکه علایم بیماری های مسبب تنبلی چشم نظیر انحراف چشم و کدورت های مسیر بینایی مثل آب مروارید و کدورت قرنیه منجر به تشخیص شوند.

    درمان آمبلوپی

    راه های بینائی در مغز، در سال اول زندگی تکامل زیادی می یابند، و تا سن 9 تا 10 سالگی تکامل و رشد این راه های عصبی پایان می پذیرد. چنانچه تنبلی چشم تا این سن پیشگیری نشود، به کم بینائی دائمی و غیر قابل علاج منجر خواهد شد.
    تصحیح عیوب انکساری
    بستن چشم خوب
    penalization
    درمان های نگهدارنده
    راه های جدید
    تصحیح عیوب انکساری
    در اغلب موارد تصحیح عیب انكساری شاید تنها اقدام لازم باشد.

     بستن چشم خوب

    در مورد چگونگی بستن چشم خوب، روشهای بسیار متفاوتی پیشنهاد شده است. اولین راه بستن تمام وقت چشم خوب به مدت یك هفته به ازای هر سال می باشد و اگر سه دوره این درمان را تكرار كردیم و موثر نبود بدین معنی است كه آمبلیوپی به درمان مقاوم بوده و باید یك بررسی مجدد جدی از نظر بیماریهای عضوی و بررسی دید رنگی انجام شود. در طول درمان با این روش مثل افراد یك چشم توصیه می شود حتما از عینك محافظ استفاده گردد. با توجه به این مسئله كه بستن تمام وقت ممكن است باعث از بین رفتن دید دو چشمی و فیوژن شود و شانس آمبلیوپی در چشم مقابل وجود دارد. جدیدا تمایل به بستن تمام وقت كمتر شده است و بستن به صورت چند ساعت در روز، بیشتر انجام می شود.
    در روس پاره وقت قانون خاصی برای ساعات بستن چشم وجود نداشته و بر مبنای شدت آمبلیوپی مدت بستن چشم از 12-2 ساعت در روز می تواند متغیر باشد. در مواردی كه پیگیری مكرر بیمار امكان پذیر نمی باشد این راه بر بستن دائمی ارجح است زیرا خطر ایجاد آمبلیوپی در چشم خوب را به حداقل می رساند.

    Penalization

      در این روش سعی بر این است كه چشم خوب نتواند اجسام دور و یا نزدیك را به خوبی چشم آمبلیوپ ببیند. این روش می تواند به سه فرم اپتیكال (با عینك)، فارماكولوژیك (دارویی) یا Banagerter filters (فیلتر نیمه شفاف) باشد.

     Optical Penalization : معمولا به صورت تجویز عینكی است كه دید دور را در چشم خوب بدتر از چشم آمبلیوپ كرده ولی دید نزدیك چشم خوب بهتر از چشم آمبلیوپ باشد. این راه از نظر زیبایی قابل قبول تر از بستن چشم بوده و حتی برای چند سال قابل استفاده است.

    Pharmacological Penalization:قابل قبول ترین راه در این روش استفاده از قطره آتروپین یك درصد در چشم سالم به مقدار 7-2 بار در هفته می باشد. موثر بودن قطره آتروپین حتی با مقدار 2 بار در هفته در مطالعات جدید ثابت شده است. در یك مطالعه برای درمان آمبلیوپی متوسط (دید100/20 – 40/20) كه در چند مركز تواما انجام شده است، كودكان 7-3 سال را انتخاب و گروه اول را با بستن چشم و گروه دوم را با آتروپین درمان كرده و بعد از 6 ماه نتیجه را مقایسه كرده اند، بستن چشم موجب بهبودی به میزان 1/3 خط در دید شده و آتروپین 9/2 خط دید این كودكان را بهبود بخشیده بود.
    براساس این مطالعه تاثیر آتروپین در درمان آمبلیوپی خفیف یا متوسط مشابه بستن چشم است.

     به علت ارزانتر بودن و وقت گیری كمتر و كاهش خطر آمبلیوپی در چشم خوب، این روش یك راه مطرح در درمان آمبلیوپی می باشد. ضمنا در مواردی كه كودك همكاری لازم جهت بستن چشم را دارد،‌ آتروپین یك راه حل مناسب می باشد.

    رعایت چند نكته در زمان درمان با آتروپین ضروری به نظر می رسد:

     اول اینكه اگر آمبلیوپی ناشی از استرابیسم باشد، درمان باید باعث تغییر چشم قالب از چشم خوب به چشم آمبلیوپ شود.

    در موارد غیر استرابیسمی بررسی دید نزدیك مهم است و باید دید چشم آمبلیوپ بهتر از چشم خوب (كه آتروپین دریافت كرده ) شود. اگر در عرض شش ماه از شروع درمان، بهبودی حاصل نشد، بررسی مجدد و احتمالا تغییر نوع درمان توصیه می گردد.
    و آخرین نكته این كه در مواردی كه دید چشم آمبلیوپ كمتر از 100/20 است، شاید این درمان موثر نباشد و بستن چشم ارجح تر است.
    Pharmacological Penalization: Bangerter Filters : فیلتر های نیمه شفاف هستند كه با Fogging (تیره كردن) چشم غالب سبب استفاده از چشم آمبلیوپ می شوند.

    درمان های نگهدارنده

    جهت نگهداری دید كسب شده یا بهبود در چشم آمبلیوپ تا بلوغ سیستم بینایی، می توان از هر كدام از روش های فوق استفاده كرد. اهمیت درمان نگهدارنده در این است كه عود آمبلیوپی بدون درمان نگهدارنده تا 50% می رسد.

    راه های جدید

    L-dopa/carbidopa-Sinemet: به صورت موقتی با افزایش پلاستیسیتی مغزی سبب بهبود پاسخ به آمبلیوپ تراپی می شود. بنابراین تحمل بیماران را بهتر كرده، ولی هیچ گونه اثر دائمی ناشی از دارو به تنهایی ثابت نشده است. در یك مطالعه جدید دیده شده كه كاربرد این دارو به علت افزایش پلاسیتیسیتی مغزی، شانس ایجاد آمبلیوپی در چشم خوب را افزایش می دهد. بنابراین استفاده از آن باید با احتیاط بیشتری انجام شود.


    آخرین ویرایش: یکشنبه 18 تیر 1391 11:21 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • وحید یکشنبه 18 تیر 1391 11:16 ق.ظ نظرات ()
    این عفونت ناشی از" ویروس واریسلا- زوستر" یعنی همان ویروس عامل آبله مرغان است. پس از شیوع اولیه آبله مرغان( که اغلب در کودکی رخ می دهد )، ویروس بصورت غیرفعال درسلولهای عصبی سیستم عصبی مرکزی نهفته باقی می ماند. اما در بعضی افراد، ویروس واریسلا – زوستر مجددا در زمان دیگری از حیات فرد فعال می شود. زمانیکه ویروس فعال می شود، از طریق رشته های اعصاب به پایین طی طریق می کند و بعضی از قسمت های بدن را آلوده می کند و باعث ایجاد ضایعات تاولی ( زونا ) ، تب، ورم دردناک رشته های عصبی آلوده و احساس ناخوشی و بیحالی عمومی می شود.

    ویروس واریسلا – زوستر ممکن است به ناحیه سر و گردن مهاجرت کرده و چشم، قسمت هایی از بینی، گونه و پیشانی را درگیر کند که آن را اصطلاحا" زونای چشمی" می گویند. شایع ترین نوع گرفتاری زونا نیز زونای چشمی است. در این شرایط حدودا در 40% موارد، ویروس قرنیه را نیز آلوده می کند. در این مورد اغلب پزشک برای کاهش خطر آلودگی سلولهای نسوج عمقی که می تواند منجر به التهاب و اسکار ( ایجاد بافت جوشگاه) قرنیه شود، داروی ضد ویروس خوراکی ( مثل قرص آسیکلوویر) تجویز می کند. این بیماری همچنین می تواند باعث کاهش حس قرنیه شود؛ بدین معنی که اجسام خارجی مثلا اگر مژه ای در چشم بیفتد، احساس نخواهند شد. در بسیاری از موارد این کاهش حس دائمی است.

    اگرچه زونا می تواند در هرفردی که با ویروس "واریسلا – زوستر" تماس داشته باشد، ایجاد شود اما بر اساس تحقیقات دو فاکتور خطر عمومی برای بروز این بیماری اثبات شده است: 1- سن بالا و 2- ضعف سیستم ایمنی. مطالعات نشان داده که درافراد بالای 80 سال نسبت به افراد 20 تا 40 ساله 5 برابر شانس گرفتاری بیشتر است. برخلاف تبخال ساده نوع یک، ویروس واریسلا – زوستر در افراد با سیستم ایمنی نرمال معمولا بیش از یک بار بروز نمی کند.

    ذکر این نکته ضروری است که مشکلات قرنیه ای ممکن است ماهها بعد از بروز زونا ایجاد شود. به این دلیل، لازم است افرادیکه زونای ناحیه صورت ( زونای چشمی) داشته اند، بر طبق برنامه زمان بندی منظم پی گیری و معاینه چشم پزشکی شوند.

    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • وحید شنبه 17 تیر 1391 10:07 ب.ظ نظرات ()
    تبخال چشمی یک عفونت عود کننده ویروسی است که ناشی از آلودگی با ویروس تبخال ساده است. این بیماری شایع ترین علت کوری ناشی از بیماری های قرنیه ای در آمریکاست در حالیکه در کشورهای جهان سوم و از جمله ایران شایع ترین علت کوری قرنیه ای، بیماری تراخم است؛ گرچه تبخال چشمی در ایران نیز شایع است. بر اساس مطالعات موجود، اگر فردی یکبار دچار تبخال چشمی شود، به احتمال 50% شانس عود دارد. این گرفتاری مجدد ممکن است هفته ها یا حتی سالها پس از گرفتاری اولیه بروز کند.

    تبخال چشمی می تواند تولید یک زخم دردناک روی پلک و یا سطح چشم کند و باعث التهاب و ورم قرنیه شود. درمان سریع با داروهای ضد ویروس از تکثیر ویروس و تخریب سلولهای اپیتلیال قرنیه ( لایه سلولهای سطح قرنیه ) جلوگیری می کند. بهر حال عفونت می تواند به لایه های عمقی تر قرنیه منتشر شده و باعث گرفتاری شدید تر یعنی گرفتاری استرومای قرنیه (بستر قرنیه ) یا در اصطلاح کراتیت استرومایی شود که منجر به فعال شدن سیستم ایمنی بدن و تهاجم آن به قرنیه و انهدام سلول های استرومای قرنیه می شود. درمان کراتیت استرومایی (عفونت بستر قرنیه ) نسبت به گرفتاری سطحی قرنیه مشکل تر است. حملات عود کراتیت استرومایی می تواند منجر به اسکار (نسج جوشگاه) قرنیه شود که باعث کدورت قرنیه، کاهش بینائی و حتی کوری می شود.

    تبخال چشمی مثل سایر عفونت های تبخالی (هرپسی) قابل کنترل است. حدودا 400000 نفر از مردم آمریکا سابقه گرفتاری با تبخال چشمی را دارند و سالانه 50000 مورد جدید دیده می شود که 25% موارد آن از نوع کراتیت استرومایی است. در ایرا ن نیز عفونت های تبخالی چشم شایع است ولی متأ سفانه در ایران آمار دقیقی از این بیماری در دست نیست. در یک مطالعه وسیع، محققان دریافتند که میزان عود تبخال چشمی طی یک سال 10%، طی دو سال %23 طی 20 سال 63% درصد است.معتقدند که بعضی از فاکتورها نظیر: تب، استرس، نور خورشید و ضربات باعث عود تبخال می شود.


    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • وحید شنبه 17 تیر 1391 09:59 ب.ظ نظرات ()

    گاهی اوقات بعضی از اجسام خارجی ممکن است در قرنیه فرو روند؛ مثلا زمانی که شاخه گیاه یا ناخنتان به چشمتان برخورد می کند. یا ممکن است باکتری ها و قارچ ها از طریق لنز تماسی آلوده وارد قرنیه شوند. در این شرایط ممکن است چشمتان دچار التهاب دردناک و عفونت قرنیه شود که اصطلاحا آنرا "کراتیت" یا "زخم عفونی قرنیه" می گوئیم. این عفونت ها می تواند منجر به کاهش وضوح بینائی، تزشح از قرنیه، و شاید تخریب بافت قرنیه شود. عفونت قرنیه همچنین ممکن است باعث اسکار قرنیه ( ایجاد بافت جوشگاه در قرنیه) شود، که می تواند منجر به کاهش بینائی و نیاز به پیوند قرنیه شود.


    به عنوان یک قانون کلی، هر چه عفونت قرنیه عمقی تر باشد، علائم و عوارض آن شدید تر است. ذکر این نکته ضروری است که گرچه عفونت قرنیه نسبتا نادر است اما وخیم ترین عارضه لنزهای تماسی است.


    عفونتهای خفیف قرنیه را با قطره های چشمی آنتی بیوتیک درمان می کنیم. اگر بیماری شدید باشد، نیاز به درمان بیشتر با داروهای ضد باکتری و ضد قارچی برای ریشه کن کردن عفونت و قطره های استیروئیدی (کورتونی) برای کاهش التهاب خواهد بود. ممکن است تا زمان کنترل و حذف کامل عفونت قرنیه حتی تا چندین ماه نیاز به ویزیت های مکرر توسط چشم پزشک باشد.


    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 4 1 2 3 4